چرا پایتون؟
اگر زیاد با رایانه کار میکنید، سرانجام به کارهایی برمیخورید که دوست دارید خودکارشان کنید. برای نمونه، ممکن است بخواهید در تعداد زیادی پروندهٔ متنی جستوجو و جایگزینی انجام دهید، یا مجموعهای از فایلهای عکس را به شکلی پیچیده بازنامگذاری و بازچینی کنید. شاید دوست داشته باشید یک پایگاه دادهٔ کوچک سفارشی، یک برنامهٔ گرافیکی ویژه، یا یک بازی ساده بنویسید.
اگر توسعهدهندهٔ نرمافزار حرفهای هستید، شاید ناچار باشید با چند کتابخانهٔ C/C++/Java کار کنید اما چرخهٔ معمول «نوشتن / کامپایل / آزمایش / کامپایل دوباره» را بسیار کُند بیابید. شاید دارید مجموعهآزمونی برای چنین کتابخانهای مینویسید و نوشتن کد آزمون برایتان کاری خستهکننده است. یا شاید برنامهای نوشتهاید که میتواند از یک زبان گسترشپذیر بهره ببرد، و نمیخواهید برای برنامهتان یک زبان کاملاً جدید طراحی و پیادهسازی کنید.
پایتون درست همان زبانی است که به کارتان میآید.
پایتون در مقایسه با سایر ابزارها
برای برخی از این کارها میتوانید اسکریپت شل یونیکس یا فایل دستهای ویندوز بنویسید، اما اسکریپتهای شل بیشتر در جابهجایی فایلها و تغییر دادههای متنی خوب هستند، و برای برنامههای گرافیکی یا بازیها مناسب نیستند. میتوانید برنامهای به زبان C/C++/Java بنویسید، اما حتی برای رسیدن به یک پیشنویس اولیه هم زمان توسعهٔ زیادی لازم است.
پایتون سادهتر به کار میرود، روی سیستمعاملهای ویندوز، مکاواس و یونیکس در دسترس است، و کمک میکند کار را سریعتر به انجام برسانید.
پایتون ساده است، اما یک زبان برنامهنویسی واقعی است و ساختار و پشتیبانی بسیار بیشتری برای برنامههای بزرگ نسبت به اسکریپتهای شل یا فایلهای دستهای فراهم میکند. از سوی دیگر، پایتون وارسی خطای بسیار بیشتری نسبت به C ارائه میدهد، و از آنجا که زبانی بسیار سطحبالا است، انواع دادهای سطحبالا مانند آرایههای انعطافپذیر و دیکشنریها را بهصورت درونساخت دارد.
ویژگیهای کلیدی پایتون
پایتون به شما امکان میدهد برنامه را به پیمانههایی تقسیم کنید که میتوان در دیگر برنامههای پایتون از آنها دوباره استفاده کرد. همراه پایتون مجموعهٔ بزرگی از پیمانههای استاندارد ارائه میشود که میتوانید آنها را پایهٔ برنامههایتان قرار دهید.
- انواع دادهای سطحبالا به شما امکان میدهند عملیات پیچیده را در یک دستور بیان کنید؛
- گروهبندی دستورها با تورفتگی انجام میشود، نه با آکولادهای آغاز و پایان؛
- نیازی به اعلان متغیر یا آرگومان نیست.
پایتون گسترشپذیر است: اگر برنامهنویسی به زبان C بلد باشید، افزودن یک تابع یا پیمانهٔ درونساخت جدید به مفسر آسان است، چه برای انجام عملیات بحرانی با حداکثر سرعت، چه برای پیوند برنامههای پایتون به کتابخانههایی که ممکن است تنها بهشکل دودویی در دسترس باشند.
ریشه نامگذاری و گام بعدی
در ضمن، نام این زبان از نمایش بیبیسی «سیرک پرندهٔ مانتی پایتون» گرفته شده و هیچ ربطی به خزندگان ندارد. ارجاع به نمایشهای کمدی مانتی پایتون در مستندات نهتنها مجاز، بلکه تشویق هم میشود!
حالا که دربارهٔ پایتون هیجانزده شدهاید، احتمالاً میخواهید با جزئیات بیشتری بررسیاش کنید. از آنجا که بهترین راه یادگیری یک زبان استفاده از آن است، این آموزش شما را دعوت میکند که هنگام خواندن، با مفسر پایتون بازی کنید. در فصل بعد، روش کار با مفسر توضیح داده میشود.